Een vrouw van 56 jaar leed aan diverse fysieke klachten, waarvan fybromyalgie de voornaamste was. De vrouw had ruim 20 jaar last van chronische pijnen, tintelingen, jeuk en slaapproblemen. De vrouw was hiervoor al geruime tijd onder behandeling, maar de pijnklachten konden onvoldoende verholpen worden. Sinds een paar jaar was de vrouw ook onder behandeling van de GGZ voor angst- en depressiesymptomen. Door de vele jaren van aanhoudende pijnen verloor zij totaal de hoop op een waardig levensperspectief.
Zij had een euthanasieverzoek ingediend bij haar huisarts. Die verwees haar door naar de psychiater, omdat er sprake was van psychiatrische problematiek. De psychiater vertelde de vrouw dat de kans op hulp bij zelfdoding zeer klein was in verband met haar psychiatrische problematiek en dat het proces bijna twee jaar kon duren. De kleine kans en de lange duur leidden ertoe dat de vrouw besloot haar leven zelf te beëindigen. Na twee mislukte pogingen ontving de vrouw via partner en vrienden het adres van Stichting de Einder. De vrouw nam – gesteund door haar partner – contact op met een counselor.
Na het voeren van enkele gesprekken en het lezen van het boek ‘Uitweg’ koos de vrouw samen met haar partner voor de medicijnmethode, omdat de benodigde medicatie voor haar eenvoudig te verkrijgen was. De medicatie bewaarde zij nog enkele weken in huis, voordat zij haar leven beëindigde.
Zij gebruikte in de twee weken voor de zelfdoding slaapmedicatie (onder andere Lorazepam 1mg) en pijnstillers (onder andere heroïne en methadon). Ontwennen was door de pijnklachten en de slaapproblemen geen optie. Gezien de grote hoeveelheden medicatie die de vrouw in haar bezit had, achtte zij ontwenning niet nodig. Hiermee nam de vrouw wel enig risico tot mislukking. Uitweg beschrijft namelijk dat zowel van benzodiazepinen (zoals Lorazepam) als van opiaten ontwend dient te worden.
Volgens de in Uitweg beschreven informatie nam zij vanaf een dag van te voren het antibraakmiddel Metoclopramide in. Zij nam de dodelijke medicatie in zonder aanwezigheid van haar partner uit angst voor juridische vervolging. Zij nam 1420 mg methadon in (meer dan de in Uitweg geadviseerde 1 gram) met een niet in Uitweg beschreven combinatie van slaapmiddelen: 90 mg Lorazepam, 150 mg Valium, 12 mg Rohypnol, 220 mg Oxazepam, 80 mg Nitrazepam, 150 mg Zopiclon en 100 mg Zolpidem. De vrouw viel na een half uur in slaap en overleed ongeveer 6 uur na inname van de medicatie thuis.
De volgende ochtend werd de politie ingeschakeld door de partner. De partner is meegenomen naar het bureau voor een ondervraging van ongeveer anderhalf uur. Ondertussen had de lijkschouwer een onnatuurlijke dood vastgesteld. Het lichaam werd niet in beslag genomen en bij terugkomst van het politiebureau kon de partner de zaken voor de uitvaart regelen.
Het overlijden werd door de partner als waardig beoordeeld. “Zij is als het ware in haar slaap uit het leven gegleden. Zonder pijn en zonder angst. Wat zij niet in het leven heeft kunnen krijgen, heeft zij wel in de dood verkregen. ”
